Bluffen is de meest sexy betting actie van het pokeren. Met uitzondering van wanneer het simpelweg stom is, is het brutaal, gedurfd en spannend. Naast de adrenaline shot die je krijgt als je iets aanzienlijks wint, laat bluffen je bloed sneller stromen dan bij andere acties als calling of betting op de beste hand.

Desondanks is bluffen niet gemakkelijk en de situatie dient zorgvuldig uitgekozen te worden. Een slimme bluf moet een mix zijn van krankzinnigheid, lef en vleugje rekenwerk. Als je hand zwak is, dan zijn er manieren om te bluffen en ermee weg te komen. Poker is getuige geweest van ontelbare situaties waarbij een bluf dramatisch afliep, maar af en toe laat het ook juweeltjes zien. Een bluf die zo briljant gespeeld wordt, een meesterwerk dat vergeleken kan worden met Micherlangelo's David of Da Vinci's Mona Lisa.

Scott Nguyen had één van deze juweeltjes, de beste poker bluf moet toegekend worden aan hem tegen Humberto Brenes. Deze bluf was zo wreed dat het te pijnlijk was hem op televisie te zien. Nguyen's -off suit- 8 en 3 moest het opnemen tegen Brenes' 10 en aas. Nguyen speelde zijn bluf voor de flop, want als je besluit te bluffen, dan is dat de juiste keuze. Nguyen raised de blind naar $21.000 die werd geraised door Brenes. Normaal gesproken zou een slimme speler hebben gefold. Noem het maar een ingeving van boven of een moment van pure krankzinnigheid, Nguyen re-raised namelijk en legde $100.000 aan chips op tafel.

Ok, de gouden regel bij bluffen is dat als je gaat bluffen, je dit vol zelfvertrouwen doet en je tegenspeler laat denken dat je twee azen hebt. Speel ook geen bluf tegenover meer dan 1 speler, dat is gewoon stom. Terug naar Nguyen's hand. Hij had niets meer dan Brenes' re-raise gecalled en gewacht op de flop. Dit had het eind moeten betekenen van zijn bluf gezien zijn hand slechts 31% kans had om te winnen. Brenes' re-raise callen zou twee consequenties gehad hebben indien je zou bluffen die hoe dan ook wilt vermijden. Op de eerste plaats, als Nguyen simpelweg had gecalled, dan had dit Brenes een dubbelzinnig signaal gegeven. Het had betekend dat zijn hand niet sterk genoeg was, dit gezien Brenes een aas en een tien had en Brenes dus waarschijnlijk met een zeker gevoel de flop in was gegaan. Een tweede argument is dat de flop Brenes de kans had gegeven zijn hand te versterken. Nguyen heeft geweten moeten hebben dat Brenes een sterke hand had, anders had hij niet opnieuw ge-raised. Nguyen wist dat Brenes afschrikken van de flop de enige manier was om zijn bluf te laten slagen. Om situatie beter te begrijpen moet je de setting weten. Nguyen had aanzienlijk meer chips dan Brenes en daarom zou Brenes sterker in het spel hebben gestaan bij een re-re-raise.

Een speler zal zich 5 of 6 keer bedenken voordat hij meer dan de helft van zijn chips inzet voordat hij überhaupt de flop heeft gezien. Elke pokerspeler weet dat het niet uitmaakt hoe sterk je beginnende hand is, een flop kan dramatisch fout gaan. Daarom waren er een aantal factoren die in Nguyen's voordeel speelde om voor deze bluf te gaan. Toen Nguyen eenmaal zijn hand gespeeld had hoefde hij alleen maar rustig achterover te gaan zitten en getuigen te zijn van het uiteenvallen van Brenes' beginnende sterke hand door zijn eigen twijfelt. Nguyen maakte enkel gebruik van wat extra hulp om zijn hand veilig te stellen. Overweldigd door grote twijfel folde Brenes op zijn hand. Uiteraard kon de omvang van deze bluf niet onopgemerkt blijven, Nguyen kon het daarom ook niet laten om zijn hand open op tafel te leggen.

Related pages

Users comments